بسم اللّه الرحمن الرحیم
سلام علیکم
آیا تفاسیری که در آنها غیر از روایت صحبت دیگری نیز شده است صحیح و مورد اعتماد هستند؟!
به این چند حدیث که بعنوان اجمال در ادامه ی مطلب آورده ام دقت کرده و در پایان نقد آیت الله سید جفر سیدان را بر تفسیر المیزان ببینید...
البته متذکر می شوم که اسم بردن از اشخاص به معنی تایید یا رد آنها نیست بلکه مد نظر فقط بحث علمی است.
با تشکر
بسم اللّه الرحمن الرحیم
با سلام احادیث همگی از باب اول کتاب غیبت نعمانی هستند.
وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ السَّرِيِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنِّي لَأُحَدِّثُ الرَّجُلَ الْحَدِيثَ فَيَنْطَلِقُ فَيُحَدِّثُ بِهِ عَنِّي كَمَا سَمِعَهُ فَأَسْتَحِلُّ بِهِ لَعْنَهُ وَ الْبَرَاءَةَ مِنْهُ.
يريد ع بذلك أن يحدث به من لا يحتمله و لا يصلح أن يسمعه و يدل قوله على أنه ع يريد أن يطوي من الحديث ما شأنه أن يطوى و لا يظهر
حسن بن السرى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: «گاهى حديثى را با يك نفر مىگويم، بعد از اينكه از من جدا شد آن سخن را به همان صورت كه آن را شنيده روايت مىكند، و در نتيجه من نفرين و بيزارى از وى را حلال مىشمارم».
منظور آن حضرت از اين سخن اين است كه حديث را به كسى بگويد كه گنجايش و كشش و تحمّل شنيدنش را ندارد. و اين فرمايش امام عليه السّلام نشان مىدهد احاديثى كه طبيعت آن اقتضاى پوشيده داشتنش را دارد بايد مخفى بماند و علنى نشود.
بسم اللّه الرحمن الرحیم
اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به قربان تو شاها که تو حج فقرایی
