بدون علم حرف نزنیم، بعضی حرفها در حد ما نیست...

بسم اللّه الرحمن الرحیم

منهاج الصالحين (للوحيد)، ج‌1، ص: 397‌

الإمام السابع موسى بن جعفر عليهما السّلام‌

ولد لسبع خلون من صفر سنة ثمان و عشرين و مائة، و قبض لخمس بقين من رجب سنة ثلاث و ثمانين و مائة، و له خمس و خمسون سنة، و كانت مدّة إمامته خمسا و ثلاثين سنة.

طبق گفته ی آیت اللّه وحید، امام موسی کاظم علیه السلام در روز هفتم صفر به دنیا آمده اند.

مسئله اختلافی است، بدون علم حرف نزنیم...

چرا عزاداری؟!(9)

5_سینه زدن:

بعضی می گویند که سینه زدن در عزای امام حسین علیه السلام بدعت است و در احادیث اشاره ای به آن نشده است. این ادعای گزاف را با احادیث زیر جواب می دهم:( در ادامه ی مطلب)

ادامه نوشته

چرا عزاداری؟!(8)

4_پوشیدن لباس سیاه

بعضی می گویند پوشیدن لباس سیاه برای عزای امام حسین علیه السلام مکروه است.

با استفاده از روایات زیر این قضیه را رد کرده ام:(در ادامه ی مطلب)

ادامه نوشته

چرا عزاداری؟!(7)

4_گریستن در مجالس اهل بیت علیهم السلام

فلسفه ی گریستن در این مجالس گذشت. اما احادیثی که به اهمیت این امر دلالت دارد به شرح زیر است:

1- حدثنا محمد بن إبراهيم بن إسحاق رحمه الله قال أخبرنا أحمد بن محمد الهمداني عن علي بن الحسن بن علي بن فضال عن أبيه قال‏ قال الرضا ع‏ من تذكر مصابنا و بكى لما ارتكب منا كان معنا في درجتنا يوم القيامة و من ذكر بمصابنا فبكى و أبكى لم تبك عينه يوم تبكي العيون و من جلس مجلسا يحيا فيه أمرنا لم يمت قلبه يوم تموت القلوب قال و قال الرضا ع في قول الله عز و جل- إن أحسنتم أحسنتم لأنفسكم و إن أسأتم فلها قال إن أحسنتم أحسنتم لأنفسكم و إن أسأتم فلها رب يغفر لها قال و قال الرضا ع في قول الله عز و جل- فاصفح الصفح الجميل‏ قال العفو من غير عتاب قال و قال الرضا ع في قول الله عز و جل- هو الذي يريكم البرق خوفا و طمعا قال خوفا للمسافر و طمعا للمقيم قال و قال الرضا ع من لم يقدر على ما يكفر به ذنوبه فليكثر من الصلوات على محمد و آله فإنها تهدم الذنوب هدما و قال ع الصلاة على محمد و آله تعدل عند الله عز و جل التسبيح و التهليل و التكبير. (الأمالي( للصدوق) ؛ النص ؛ ص73) 

ترجمه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

اللّهم عجل لولیک الفرج

بسم اللّه الرحمن الرحیم

عمری ست در هوای خودت گریه می کنی

عمری ست با نوای خودت گریه می کنی

 

گاهی کنار تربت مخفی مادرت

بر خاک آشنای خودت گریه می کنی

 

یک شب کنار پنجره فولاد می روی

با حاجت و دعای خودت گریه می کنی

 

شب های جمعه زائر شش گوشه می شوی

با یاد کربلای خودت گریه می کنی

 

با خواندن زیارت ناحیه تا سحر

با سوز روضه های خودت گریه می کنی

 

لایق نبوده ایم انیس غمت شویم

با درد و غصه های خودت گریه می کنی

 

ما که اهمیت به غیابت نمی دهیم 

از غربتت برای خودت گریه می کنی

 

هر هفته نامه های مرا می زنی ورق

بر حال این گدای خودت گریه می کنی

 

کس تاب آن نداشته هم گریه ات شود

تنها ، تو پا به پای خودت گریه می کنی