اقامه دین خدا
« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَينَا إِلَيكَ وَمَا وَصَّينَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ »
«آييني را براي شما تشريع کرد که به نوح توصيه کرده بود؛ و آنچه را بر تو وحي فرستاديم و به ابراهيم و موسي و عيسي سفارش کرديم اين بود که: دين را برپا داريد...»
براستی اقامه دین چیست؟
آیا بر همه برپا داشتن دین واجب است؟
وجوب آن عینی است یا کفایی؟
قبل از پاسخ به این سوالات بهتر است مختصری از والاترین اقامه کنندگان دین یعنی پیامبران و امامان علیهم السلام سخن بگوییم.با نظر به روایات در می یابیم که اولا شریف ترین مخلوقات خداوند ، چهارده نور مقدس معصومین علیهم السلام هستند و ثانیا خلق آسمان و زمین و آنچه در آن است برای این نفوس مقدسه بوده است و اگر ایشان نبودند خلقتی هم نبود :
فقد روى أبو الحسن البكري أستاذ الشهيد الثاني في كتاب الأنوار عن أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : أنه قال : كان الله ولا شئ معه ، فأول ما خلق نور حبيبه محمد ( صلى الله عليه وآله ) قبل خلق الماء والعرش والكرسي والسماوات والأرض واللوح والقلم - إلى أن قال : - والحق تبارك وتعالى ينظر إليه ويقول : يا عبدي أنت المراد والمريد ، وأنت خيرتي من خلقي وعزتي وجلالي لولاك لما خلقت الأفلاك . من أحبك أحببته . ومن أبغضك أبغضته.
و در حدیث کساء می خوانیم :
وَعِزَّتى وَجَلالى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماَّءً مَبْنِيَّةً وَلا اَرْضاً مَدْحِيَّةً وَلا قَمَراً مُنيراً وَلا شَمْساً مُضَّيئَةً وَلا فَلَكاً يَدُورُ وَلا بَحْراً يَجْرى وَلا
فُلْكاً يَسْرى اِلاّ لاِجْلِكُمْ وَمَحَبَّتِكُمْ
به عزت و جلالم سوگند كه من نيافريدم آسمان بنا شده و نه زمين گسترده و نه ماه تابان و نه مهر درخشان و نه فلك چرخان و نه درياى روان و نه كشتى در جريان را مگر براى خاطر شما و محبت و دوستى شما.
اما کمی دقت کنیم و ببینیم که خداوند این ذوات مقدس را فدای چه چیز کرده است!
آری! فدای دین خود.
بطور مثال در قرآن در سوره الحاقه به پیامبر (ص) چنین می فرماید :
« وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَينَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ* لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيمِينِ* ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ* فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ* وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ »
«اگر او سخني دروغ بر ما ميبست،ما او را با قدرت ميگرفتيم،سپس رگ قلبش را قطع ميکرديم،و هيچ کس از شما نميتوانست از (مجازات) او مانع شود!و آن مسلما تذکري براي پرهيزگاران است!»
البته " لو" در اینجا برای امتناع است و هرگز چنین اتفاقی نمی افتاد اما خداوند با این آیات همانطور که خود فرموده تذکری برای متقین آورده است که اهمیت دین را بیان نماید.
در قضیه عاشورا و مصیبت های آن، وجود مقدس حضرت سیدالشهدا علیه السلام فدای دین خدا شدند.در کامل الزیارات آمده است:
وبذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الضلاله والجهاله ، والعمى والشك والارتياب إلى باب الهدى من الردى
و خون قلبش را در راه تو داد تا بندگانت را از گمراهى و نادانى و نابينايى و شك و دودلى به دروازه هدايت، در آورده و نجات دهد.
حال که اهمیت دین مشخص شد و اینکه خداوند برترین مخلوقاتش را فدای این امر مهم گردانیده است به اول سخن خویش و آیه شریفه " أَقِيمُوا الدِّينَ " بازگردیم.
دین را به پا دارید.
کلمه اقیموا امر است و امر افاده وجوب می کند و همانطور که در اقیموا الصلاه وجوب نماز برداشت می شود ، برپایی دین نیز واجب است.به علاوه اینکه آیه اطلاق دارد یعنی اینکه هیچ قید زمانی و مکانی و نوعی و غیره ندارد.پس برپایی دین نه به زمان و دوره خاصی از تاریخ و نه به مکان خاصی و نه به انسان خاصی مانند پیامبران یا فقط منحصر دانستن آن به مردان ، متعلق نیست.
پس بر هر مرد و زن مسلمان به قدر تواناییش چه با گفتار یا کردار و چه با نوشتار اقامه دین خدا در هر زمان و مکان واجب است.