غربال

اَللّطْمُ: ضَرْبُ الْخَدِّ وَ صَفَحاتِ الْجِسْمِ بِبَسْطِ الْيَدِ

زدن بر گونه ها و اندام بدن با كف دست*ها را لطمه وارد نمودن گويند.

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

البته بگذریم که اصولا تمام دلایل مخالفین قمه زنی دلایل عوامانه است  نه دلایل عالمانه.بدین صورت که لطمه زدن از مصادیق ایذاء نفس است  و چنانچه می دانیم یکی از دلایل واهی مخالفین قمه زنی این است که ایذاء نفس حرام است پس قمه زنی حرام است. می توان با استناد به این فقره از روایت شریفه و جواز ایذاء نفس  ادعای مخالفین شعائر را رد نمود ؛

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

شيخ مفيد(ره) نقل مي كند: چون زينب(س) اشعار برادرش حسين(ع) را شنيد كه مي گويد"يا دهر اف لك من خليل ..." سيلي به صورت زد و دست برد و گريبان چاك داد و بيهوش شد

شيخ طوسي از امام صادق(ع) نقل كرده كه فرمودند: "لاشئ في اللطم علي الخدود سوي الإستغفار والتوبه، وقد شققن الجيوب ولطمن الخدود الفاطميات علي الحسين بن علي(ع) وعلي مثله تلطم الخدود وتشقّ الجيوب" يعني چيزي در زدن بر صورت به جز استغفار و توبه نيست؛ و زنان فاطمي در سوگ حسين بن علي(ع) گريبان چاك داده و به صورت زدند، و بر مثل حسين بايد به صورت زده و گريبان چاك داد.("تهذيب الاحكام"، ج8، ص325)

در زيارت ناحيه مقدسه آمده است: "فلما رأين النساء جوادك مخزيّا ... برزن من الخدور ناشرات الشعور، علي الخدود لاطمات وبالعويل ناحيات"

زنان چون اسب زخم خورده تو را ديدند ... از پشت پرده ها بيرون آمدند و در حالي كه موهاي خود را پريشان كرد، به صورت مي زدند و با صداي بلند نوحه مي كردند.("كامل الزيارات"، ص260 و 261)

امام صادق(ع) درباره جزع در عزا فرمودند: "كل جزع و بكاء مكروه سوي الجزع و البكاء علي الحسين(ع)." هر گونه جزع و گريه جايز نيست مگر جزع و گريه براي امام حسين (ع) (بحارالانوار، ج44، ص280)

كليني به سند خود از جابر نقل مي كند كه به امام باقر(ع) عرض كرد: جزع چيست؟ حضرت فرمودند: "أشد الجزع اصراخ بالويل و العويل و لطم الوجه و الصدر ..." شديدترين جزع، فرياد واويلا و صيحه و زدن به صورت و سينه است...("وسائل الشيعه"، ج2، ص 915)

امام صادق(ع) به فضيل فرمودند: تجلسون وتحدثون؟ قال: نعم، جعلت فداك، قال: إن تلك المجالس أحبها فأحيوا أمرنا يا فضيل!، فرحم الله من أحيي أمرنا. يا فضيل! من ذكرنا او ذاكرنا عنده فخرج من عينه مثل جناح الذباب غفر الله له ذنوبه ولو كانت أكثر من زبد البحر

آيا مجالس عزا برپا مي كنيد و از اهل بيت و آنچه بر آنان گذشته است صحبت مي كنيد؟ فضيل مي گويد گفتم: آري قربانت گردم. امام فرمودند: اين گونه مجالس را دوست دارم. پس امر ما را زنده گردانيد، كه هر كس امر ما را زنده كند مورد لطف و رحمت خدا قرار مي گيرد. اي فضيل! هر كس از ما ياد كند، يا نزد او از ما ياد كنند و به اندازه بال مگسي اشك بريزد، خدا گناهانش را مي آمرزد، اگر چه بيش از كف دريا باشد

امام صادق(ع) فرمودند: رحم الله شيعتنا. شيعتنا والله هم المومنون فقد والله شركونا في المصيبة بطول الحزن و الحسرة.

يعني خداوند شيعيان ما را مشمول رحمت خويش سازد. به خدا قسم! شيعيان ما همان مومنين اند. آنان به خدا قسم! با حزن و حسرت طولاني خويش(در عزاي ما) شريك و همدرد مصيبت هاي ما خاندان پيامبر هستند.        (بحارالانوار، ج43، ص22)

امام رضا(ع) مي فرمايند: "من تذكر مصابنا وبكي لما ارتكب منا كان معنا في درجتنا يوم القيامه، و من ذكر بمصابنا فبكي وأبكي لم تبك عينه يوم تبكي العيون وجلس مجلسا يحيي فيه أمرنا لم يمت قلبه يوم تموت القلوب."

كسي كه متذكر مصايب ما شود و به جهت ستم هاي كه بر ما وارد شد گريه كند، در روز قيامت با ما خواهد بود و مقام و درجه ما را خواهند داشت؛ و كسي كه مصيبت هاي ما را بيان كند و خود بگريد و ديگران را بگرياند، در روزي كه همه چشم ها گريان است، چشم او نگريد؛ و هر كس در مجلسي بنشيد كه در آن مجلس، امر ما را زنده مي كنند، روزي كه قلب ها مي ميرند، قلب او نخواهد مرد.(همان، ص278

پيامبر اكرم (ص) مي فرمايند :هر كه زياد تسبيح و تمجيد حق كند و كم خورد و كم نوشد و كم خوابد ،فرشتگان مشتاق او شوند      ( تنبيه الخواطر   116/2)

امام علي (ع) مي فرمايند: هر كه خوراكش كم باشد ، درد هايش كم است . (مستدرك الوسائل 19651/221/16)

امام علي (ع) مي فرمايند: اگر كسي موقع غذا خوردن نام خدا را بگويد ، من ضمانت ميكنم كه از آن غذا دردي به او نرسد   (المحجه البيضا 12/6/3)

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

امام زمان (عج) خطاب به امام حسین(ع)

السلام علیک سلام العارف بحرمتک المخلص فی ولایتک المتقرب الی الله بمحبتک البریء من اعدائک.

سلام بر تو کسی که عارف به حرمت توست و در ولایت تو مخلص و به سبب محبت تو به خدا تقرب جسته و از دشمنانت بیزار است.

السلام علی الحسین الذی سمحت نفسه بمهجته.

سلام بر حسین کسی که هستی و جانش را تقدیم خدا نمود.

السلام علی من جعل الله الشفاء فی تربته.

سلام بر ان کسی که خداوند شفا را در خاک قبر او قرار داد.

السلام علی من بکته ملائکه السماء.

سلام بر ان کسی که فرشتگان اسمان بر او گریستند.

(السلام علیک) سلام من قلبه بمصابک مقروح و دمعه عند ذکرک مسفوح.

سلام بر تو سلام کسی که قلبش از مصیبت تو جریحه دار و اشکش به هنگام یاد تو جاری است.

(السلام علیک) سلام من لو کان معک بالطفوف لوقاک بنفسه حد السیوف و بذل حشاشته دونک للحتوف.

(سلام بر تو) سلام کسی که اگر در کربلا با تو می بود با جانش در برابر تیزی شمشیرها از تو حفاظت می کرد و نیمه جانش را به خاطر تو بدست مرگ می سپرد.

(سلام من لو کان معک) فداک بروحه و جسده و ماله و ولده و روحه لروحک فداء و اهله لاهلک وقاء.

سلام بر تو سلام کسی که اگر با تو در کربلا می بود روح و تن و مال و فرزندانش را فدای تو می نمود و جانش فدای جان تو و خانواده اش سپر بلای اهل بیت تو می بود.

فلئن اخرتنی الدهور و عاقنی عن نصرک و...فلآ ندبنک صباحآ و مسائآ و لابکین لک بدل الدموع دما.

اگر زمانه مرا به تاخیر انداخت و مقدرات الهی مرا از یاری تو بازداشت و...(در عوض) صبح و شام بر تو گریه می کنم و بجای اشک برای تو خون گریه می کنم.

قد عجبت من صبرک ملائکه السموات فاحدقوا بک من کل الجهات اثخنوک و...

ان چنان که فرشتگان اسمان از صبر و شکیبایی تو به شگفت امدند پس دشمنان از همه طرف به تو هجوم اوردند و تو را به سبب زخم و جراحتها ناتوان ساختند و راه رفتن را بر تو بستند با انکه هیچ یاوری برایت نماند ولی تو حسابگر و صبور بودی از زنان و فرزندانت دفاع و حمایت می نمودی تا انکه تو را از اسب سرنگون نمودند پس با بدن مجروح به زمین...

السلام علی الشیب الخضیب السلام علی الخد التریب السلام علی البدن السلیب السلام علی الثغر المقروع بالقضیب.

سلام بر ان محاسن به خون خضاب شده, سلام بر ان گونه خاک الوده, سلام بر ان بدن برهنه, سلام بر ان دندان چوب خورده.

واسرع فرسک شاردا الی خیامک قاصدا محمحما باکیا فلما راین النساء جوادک مخزیا و نظرن سرجک علیه ملویا برزن من الخدور ناشرات الشعور علی الخدود لاطمات الوجوه.

اسب سواریت با حال نفرت شتافت شیهه کنان و گریان بجانب خیمه ها رو نمود پس چون بانوان حرم اسب تیز پای تو را زبون بدیدند و زین تو را بر او واژگون یافتند از پس پرده ها خارج شدند در حالی که گیسوان بر گونه پراکنده نمودند بر صورت خود می زدند و نقاب از چهره ها افکندند و بصدای بلند شیون می زدند...

(زیارت ناحیه)

            $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

 على الخدود لاطمات الوجوه سافرات...

قال الصادق عليه السلام : وقد شققن الجيوب و لطمن الخدود الفاطميات علي الحسين بن علي عليه السلام و علي مثله تلطم الخدود وتشق الجيوب.

امام صادق عليه السلام: همانا گريبان دريدند وبر گونه ها لطمه زدند فاطميات (دختران زهرا عليها السلام) بر حسين بن علي عليه السلام و بر مثل چنين بزرگمردي بايد لطمه زد و گريبان دريد

تهذيب الاحكام ج‏8 ص