غربال

1) میگه هر چیزی که مستحب باشه و موجب قرب به خدا باشه در قول یا فعل معصوم به آن اشاره و یا تصریح شده است. آیا چنین است؟ بعد نتیجه میگیره که چون هیچ کدام از ائمه اقدام به حرم سازی یا ضریح سازی نکرده اند پس اینکار اگر مکروه نباشه نهایت فقط مباح است و بی فایده و لغو. آیا حرم سازی و ضریح سازی تصریح مستقیم در فعل یا قول معصوم داره یا نه ؟ آیا زیر مجموعه ای از یک عمل مستحب است که به آن معصوم تصریح کرده است ؟ 

2) اعراب جاهلی دقیقا چه نقشی برای بتها قائل بودند؟ نماینده خدا ؟ خدای یکتا را قبول داشته اند و بتها را نماینده خدا می دانستند؟ بتها را خود خدا میدانستند؟ در خالقیت یا ربوبیت آنها را شریک خدا می دانستند؟